Eigen risico dragen: wel of niet doen?

12-09-08

Met de Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA) hebben bedrijven de keuze om het eigen risico van gedeeltelijk arbeidsongeschikt personeel te dragen. Ze kunnen dit risico overnemen van het UWV.

Vanwege lagere premies en minder 'bemoeienis' van het UWV lijkt dit een aantrekkelijke optie. Maar in de praktijk zitten daar een heleboel haken en ogen aan.
De mogelijkheid om eigenrisicodrager te worden, geldt voor de Regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA). Dit is het onderdeel van de WIA dat de uitkeringen en re-integratie regelt van gedeeltelijke arbeidsongeschikte werknemers.

 U betaalt als eigenrisicodrager zelf eventuele WGA-uitkeringen. Daarnaast betaalt u de re-integratie van deels arbeidsongeschikte werknemers en draagt u de verantwoordelijkheid voor het re-integratietraject. Daar tegenover staat dat u geen gedifferentieerde WGA-premie meer hoeft te betalen aan het UWV. Wel blijft het UWV altijd de keuringen verrichten.

De periode van het eigen risico is tien jaar. Alleen voor werknemers die voor 1 januari 2007 een WGA-uitkering ontvingen, bedraagt de periode vier jaar. Dat laatste geldt ook voor werkgevers die na 1 januari 2007 eigenrisicodrager werden. Na de eigenrisicoperiode neemt het UWV de uitkeringsverplichting van u als eigenrisicodrager  over. U bent overigens niet verplicht om de hele periode eigenrisicodrager te blijven. U kunt altijd weer terugkeren naar het UWV.

Twee voorwaarden

Om eigenrisicodrager te worden moet u voldoen aan twee voorwaarden. Ten eerste moet u beschikken over een garantieverklaring van een erkende kredietinstelling of een erkende verzekeraar.

 Verder bent u in de drie jaar voor de datum dat hij eigenrisicodrager wil worden, geen eigenrisicodrager voor de WGA geweest. De aanvraag om het eigen risico te dragen moet u voor 1 april of 1 oktober indienen bij de Belastingdienst. U wordt dan eigenrisicodrager per 1 juli of per 1 januari. Als uw organisatie een ondernemingsraad heeft dan moet u deze om advies vragen.

Een werkgever die eigenrisicodrager wordt, krijgt de status van bestuursorgaan. U bent dan gebonden aan de voorschriften uit de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Dit betekent dat u beslissingen over de re-integratie en de uitkering van een werknemer moet afgeven in de vorm van een beschikking. De werknemer mag hier bezwaar tegen maken.

Als de werknemer het niet eens is met de beslissing op het bezwaar van de eigenrisicodrager kan hij hiertegen in beroep gaan bij de rechter. Voor een werkgever zal het lastig zijn om aan deze 'publiekrechtelijke' manier van werken te wennen. Daarnaast zorgt het voor veel nieuwe administratieve lasten.

Gedifferentieerde WGA-premie

U kunt zich tegen het eigen risico verzekeren bij een particuliere verzekeraar. Dit is eigenlijk onontkoombaar, omdat u als de eigenrisicodrager anders zelf de eventuele (toren)hoge lasten van WGA-uitkeringen en re-integratie moet dragen. U kunt de re-integratie ook via de verzekeraar laten verlopen. De kostenverhouding tussen de premie voor een particuliere verzekering en de gedifferentieerde WGA-premie verschilt van bedrijf tot bedrijf. De hoogte van de gedifferentieerde WGA-premie hangt af van het aantal werknemers dat vanuit een bedrijf de WGA is ingestroomd. Hoe hoger dat aantal, hoe hoger de premie. De hoogte van de particuliere premie is afhankelijk van de voorwaarden die een verzekeraar stelt en van de mate van korting die de verzekeraar aan een bedrijf kan geven.

Belangrijk is of en hoe een verzekeringspolis het in- en uitlooprisico dekt. Het zogeheten inlooprisico houdt ten eerste in dat u als de eigenrisicodrager in de toekomst de eventuele WGA-uitkeringen moet betalen van werknemers die korter dan twee jaar ziek zijn op het moment dat u eigenrisicodrager wordt. Daarnaast betekent het inlooprisico dat de nieuwe eigenrisicodrager voortaan de WGA-uitkering betaalt van (ex-)werknemers die al zo'n uitkering van het UWV ontvingen. Verder geldt het inlooprisico ook voor ex-werknemers die ziek waren op het moment dat hun dienstverband bij de werkgever eindigde en die uiteindelijk een WGA-uitkering krijgen.

Eigenrisicodragers kunnen het inlooprisico niet of slechts deels verzekeren bij private verzekeraars. Het uitlooprisico treedt op als u stopt als eigenrisicodrager en terugkeert bij het UWV. U blijft dan de WGA-uitkeringen betalen van werknemers die deze uitkering al van hem ontvingen. Daarnaast houdt u ook het eigen risico voor werknemers die ziek waren op het moment van terugkeer bij het UWV. Als deze werknemers in de toekomst een WGA-uitkering ontvangen, moet u deze betalen. Een goede particuliere verzekering dekt het uitlooprisico

Premievoordeel versus inlooprisico

Een reden om eigenrisicodrager te worden, kunnen lagere premielasten zijn. Daar is met name sprake van als u een hoge gedifferentieerde WGA-premie betaalt. Deze premie is echter zo hoog, omdat u veel (deels) arbeidsongeschikten in uw bedrijf heeft (gehad). Dit betekent dat u een hoog inlooprisico heeft dat u niet of voor een beperkt deel kan verzekeren. Het premievoordeel verliest hier dus zijn waarde door het inlooprisico. Overigens is het niet vanzelfsprekend dat het premievoordeel groot is. Ook de verzekeraar kijkt namelijk naar de eerdere instroom van werknemers van een bedrijf in de WGA en stelt de premiehoogte op basis daarvan (mede) vast.

Als u een lage gedifferentieerde WGA-premie betaalt, is het aantal gevallen van (gedeeltelijke) arbeidsongeschiktheid in uw bedrijf laag. Dit betekent een lager inlooprisico. Het premievoordeel van de particuliere premie ten opzichte van de gedifferentieerde WGA-premie is echter ook kleiner. Wel is het zo dat de verzekeraar de geringe eerdere instroom in de WGA meeneemt bij het bepalen van de premie, zodat deze ook relatief laag is.

Verder is het eigen risico dragen behoorlijk complex. U moet goed kunnen bepalen hoe u zich verzekert tegen de risico's die u loopt. Daarnaast krijgt u te maken met een 'bestuursrechtelijke' verantwoordelijkheid. Ook moet u als eigenrisicodrager meer dan vroeger zelf beleid bepalen voor re-integratie en het opvangen van arbeidsongeschikte werknemers. Vooral kleinere werkgevers zullen door deze complexiteit al snel door de bomen het bos niet meer zien.

Voordelen?

Een ander nadeel is dat u als eigenrisicodrager te maken krijgt met een toename van de administratieve lasten. Dit wordt veroorzaakt door uw verantwoordelijkheid voor zowel uitkeringen als re-integratie en door uw nieuwe rol als bestuursorgaan. Deze toename wordt enigszins gecompenseerd doordat u minder met de bureaucratie van het UWV te maken heeft.

Een voordeel van het eigen risico dragen is dat u als eigenrisicodrager de re-integratie in uw bedrijf of organisatie naar eigen inzicht kan vormgeven. Het betekent onder meer dat u ook zelf de bedrijven kunt kiezen die de re-integratie voor u uitvoeren. Een nadeel van de grotere eigen verantwoordelijkheid voor re-integratie is dat dit extra werk met zich meebrengt.

Voordelig zijn verder de kosten die u kunt besparen als u de verzekering voor het WGA-risico combineert met andere verzekeringen bij dezelfde verzekeraar. Een verzekeraar geeft in dat geval namelijk meestal een korting.

De voordelen van eigen risico dragen wegen echter meestal niet op tegen de nadelen. Alleen voor grotere bedrijven (circa 100 werknemers of meer) met in het verleden weinig instroom in de WGA kan het een (enigszins) aantrekkelijke optie zijn. Zulke bedrijven hebben een relatief groot premievoordeel en hebben de omvang om met de complexiteit van het eigenrisicodragen om te kunnen gaan. Het is echter in veel gevallen niet de moeite waard om nu eigenrisicodrager te worden. U kunt beter wachten tot de eventuele privatisering van de WGA, aangekondigd in het coalitieakkoord van 2007.


Vrijblijvend advies? Stel ons een vraag...

U kunt gemakkelijk en vrijblijvend contact met ons opnemen. Wij streven ernaar om uw bericht zo snel mogelijk te behandelen. De velden gemarkeerd met een * zijn verplicht.

  1. Naam *

  2. Telefoon

  3. E-mail *

  4. Uw vraag verzoek of opmerking *