Een meubelstuk en dus een gebruiksvoorwerp

Die concludeert voorlopig dat hier het auteursrecht niet snel kan worden aangenomen. Het gaat de rechter blijkens zijn vonnis tever om te concluderen dat de ontwerper ‘Zeilstra’ helemaal geen auteursrechtelijke bescherming geniet, maar het ligt - lijkt het - wel op zijn lippen. Wat brengt hem daartoe?

 

Hij overweegt in het vonnis “dat de vormgeving van het meubelstuk in belangrijke mate het resultaat is van de functioneel objectieve en in de meubelbranche gebruikelijke uitgangspunten”. Een ander zou anders gezegd daardoor best tot “nagenoeg hetzelfde resultaat” hebben kunnen komen. Ik heb toch wel enige bedenking bij deze uitspraak. Het gegeven dat het om een meubelstuk gaat, dat bepaalde in de meubelbranche gebruikelijke uitgangspunten kent, betekent niet automatisch dat daarmee de subjectieve bijdrage van de ontwerper zo gering is dat de kans dat een ander tot nagenoeg hetzelfde resultaat zou komen evenredig groot is. Het is binnen de functionele eisen die aan een ontwerp gesteld worden wel degelijk mogelijk daarop een eigen persoonlijk stempel te drukken. Overigens vond de rechter in deze zaak, dat de totaalindrukken van beide dressoirs te verschillend zijn om inbreuk aan te nemen. Er is zo vind hij slechts sprake van stijlverwantschap en dat is toelaatbaar. Daar kan echter heel goed anders over gedacht worden.