Daar lusten de honden geen brood van

Mars verkoopt onder andere de Pedigree Souplesse, een smakelijke snack voor soepele gewrichten. Mars claimt dat het resultaat binnen zes weken zichtbaar is. Op haar website wordt het verhaal verteld van de 11-jarige hond Joy die eerst nog ‘bij een liefkozend klopje op zijn heupen een piepje gaf’ en ‘met moeite een heuveltje op kon rennen’, maar nu weer ‘beweegt als een jonge hond’. Ach, wie wil dat nou niet, een wondermiddel waarmee een oude hond verandert in een jonge god, uhh, hond. Volgens mij snapt iedereen echter heel goed dat Mars hier enigszins overdrijft. Nestlé schat de gemiddelde consument toch anders in en vindt de reclame-uitingen van Mars misleidend.

De Voorzieningenrechter denkt daar anders over. Volgens haar zal de consument niet denken dat "een oude, kreupele hond die amper kan opstaan, rennen of in de auto springen, in zes weken weer zo fit is als een puppy". De gemiddelde consument zal daarentegen begrijpen dat sprake is van enige overdrijving en dat de claims van Mars inhouden dat er na zes weken enig resultaat in de souplesse van de hond zichtbaar is. Daarbij merkt de Voorzieningenrechter op dat reclamefilmpjes in korte tijd en op een beeldende wijze de werking van een bepaald product moeten kunnen uitleggen, en dat daarbij een zekere mate van versimpeling en overdrijving is toegestaan.

Ik kan mij volledig vinden in het oordeel van de Voorzieningenrechter. We weten toch allemaal dat de in reclames gepretendeerde effecten van bepaalde producten in de meeste gevallen met een korreltje zout moeten worden genomen. Niemand denkt toch echt dat een vitaminepilletje een grijze muis je kan veranderen in een spring in ‘t veld, dat een keukendoekje drie keer zijn eigen gewicht aan vocht kan opzuigen, of dat je door het gebruiken van een bepaalde deodorant een ware vrouwenmagneet wordt?