Ontslag door Hitler

Haha, dan ben je als werknemer toch gewoon uit op een einde aan je arbeidscontract! En dan toch nog die hele arbeidsprocedure bij de kantonrechter ingaan, al weet je dan dus gewoon dat je wel kunt fluiten naar die kantonrechtersformule! Wat een rare werknemer. Hartelijke groet, Bert Uylenburgh

Tja, je kunt je afvragen of dat wel terecht is. Wat als de werknemer een oprecht bewonderaar zou zijn van Hitler (tsja , ze bestaan...) en de kaart vanuit zijn perspectief daadwerkelijk was bedoeld als hartelijke gelukwens? Dan is het toch onterecht dat deze werknemer daar door de rechter zo hard op wordt afgerekend. Maar misschien had hij in ieder geval wel moeten begrijpen dat de werkgever dit niet als prettig zou ervaren.

Meneer Johansson leest het stukje van mr Van Til niet goed. De werknemer en werkgever hadden ruzie. Nog los van de vraag of het normaal is dat je je werkgever tijdens een arbeidsconflict een ansichtkaartje stuurt is het toch voor iedereen duidelijk dat de werknemer zijn baas geen geluk toewenste. Wat mij overigens wel verbaast is dat de werknemer niet gewoon ontkende dat hij die kaart had gezonden (er even van uitgaande dat zijn ansichtkaart per post is verzonden). Ik had het gegooid op een vervelende collega die nog wat olie op het vuur wilde gooien door uit mijn naam zo'n vervelend kaartje te sturen.

wat heisa om niets. Ik vind het wel een goede grap van die werknemer!

nou ja, om niets. Noem het maar niets. Of moet ik de reactie van de heer Chi (of Choi) niet helemaal serieus nemen. Wat ik wel mooi vind aan de door advocaat Van Til aangehaalde uitspraak is dat een totaal gebrek aan goede smaak van deze werknemer genadeloos wordt afgestraft.

Hoe zou het zijn als de werknemer een kaartje van Mao had verzonden. Ik denk dat hij dan nu (onterecht) zijn baan nog had.

Een hele slechte grap van de werknemer! Ik werd overigens meteen geprikkeld om ook het vonnis van de kantonrechter te lezen. Uit het vonnis blijkt dat de werknemer volgens de werkgever eerder al beledigende opmerkingen in dezelfde trant aan het adres van de werkgever had geuit. Zo had hij de werkgever en zijn vader in het bijzijn van een medewerker van de Arbodienst voor ‘NSB’ers” uitgemaakt. Toen de werkgever en zijn vader daar vervolgens tegen protesteerden en vroegen of de werknemer wel besefte wat hij zei en wat NSB’ers hadden gedaan in de oorlog, reageerde de dochter van de werknemer dat de werkgever dat heel goed wist omdat hij Joods is. Dit op zich lijkt mij al reden genoeg voor ontslag op staande voet destijds. @Karin Loonstra: in het vonnis staat ook dat de werknemer ontkende dat hij de ansichtkaart heeft verstuurd. Volgens hem zat er een brief in de enveloppe. Dit is echter gemotiveerd betwist door de werkgever.

Ik geef toe dat de metaalbewerker veel vrijheid heeft genomen om zijn gevoelens met zijn toenmalige werkgever te delen (waar vind je zulke ansichtkaarten?). Maar ik heb altijd geleerd dat schelden geen zeer doet. Ik vind dan ook dat de werkgever in dit kort geding wel heel erg goedkoop van de arbeidsovereenkomst met deze overigens arbeidsongeschikte man is afgekomen. Ik ben benieuwd of de arbeidsrechtadvocaat van de werknemer nog een bodemprocedure is gestart bij de rechtbank, om er een loondoorbetaling of een kantonrechtersformule uit te halen.

Als de werknemer in kwestie de suggestie van de heer P.J. de Kok heeft opgevolgd, heeft die wel lef. Het zou te zot voor woorden zijn als dit ontslag in een bodemprocedure zou worden afgeschoten door de rechter. Een werknemer die dit soort obscure kaartjes aan z'n werkgever verstuurt, vraagt erom dat z'n arbeidsovereenkomst wordt beëindigd. Een ontslag op staande voet is de enig denkbare sanctie.

Uit de uitspraak zelf blijkt dat partijen het er over eens zijn dat zo'n kaartje een ontslag op staande voet rechtvaardigt. Wat partijen verdeeld houdt, is óf de werknemer het kaartje naar de werkgever gestuurd heeft. Niks spannends dus, in essentie gaat het om de waardering van het bewijs. De moraal van dit verhaal, en van de juridische arena in het algemeen, is eenvoudig samengevat met het volgende citaat:: "Der Sieger wird später nicht danach gefragt, ob er die Wahrheit gesagt hat oder nicht" (A. Hitler, 1939)