Wie is de maker van de koe?

De Auteurswet maakt soms rare sprongen. Zo blijkt de vraag wie de maker van een werk is, nog helemaal niet zo eenvoudig. Wie een werk maakt is natuurlijk de maker! Is daar een spelt tussen te krijgen? Ja, volgens de Auteurswet wel. Zo wordt de werkgever van iemand die iets maakt beschouwd als de maker. Tenzij de betrokkenen daarover afwijkende afspraken maken. En ook wordt een werk dat afkomstig is van een bedrijf of organisatie, als de naam van de maker bij de publicatie van dat werk niet wordt vermeld, als de maker van dat werk beschouwd. Tenminste, als het ontbreken van die vermelding niet strijdig was met gemaakte afspraken of met de wet.

 

Kunst in opdracht

Een Galerie dacht handig gebruik te kunnen maken van die laatste regeling door te stellen dat zij in auteursrechtelijke zin de maakster was van een schilderij. In werkelijkheid was het werk natuurlijk gemaakt door een kunstenaar. De kunstenaar had gedurende een bepaalde periode in opdracht van de galerie kunstwerken gemaakt. De relatie tussen beiden verslechterde en de kunstenaar beƫindigde deze op een goed moment.

 

Openbaarmaking door Fiore

De vraag was of de Galerie het schilderij mocht blijven openbaar maken en verveelvoudigen. Een bijzonderheid was dat de Galerie het schilderij niet openbaar maakte onder haar eigen (handels)naam maar onder de naam Fiore (de naam waarmee het schilderij was gesigneerd) en dat was niet de naam waaronder de Galerie aantoonbaar handel dreef. Toch stelde de kort geding rechter de Galerie in het gelijk.

 

Geen voor het publiek duidelijke relatie

Het Gerechtshof dacht daar in hoger beroep anders over. Het zei, dat er geen sprake was van een voor het publiek duidelijke relatie tussen de aanduiding Fiore enerzijds en de Galerie als rechtspersoon anderzijds. Daarmee stond voor de hogere rechter vast dat de Galerie niet als de maakster van het schilderij kon worden beschouwd.

 

Wil van partijen

Je kunt je afvragen of dit wel een juiste beslissing is. Is het doel van de betreffende bepaling wel dat het publiek een duidelijke relatie kan leggen tussen de aanduiding op of bij het werk enerzijds en de feitelijk openbaar makende organisatie anderzijds? Een andere opvatting zou kunnen zijn dat de regeling tot doel heeft hierin de wil van partijen te volgen. De signatuur op het werk lijkt in dit geval door de kunstenaar zelf te zijn aangebracht. We mogen aannemen dat deze wist dat met Fiore de Galerie bedoeld werd. Dan zou ik zeggen dat de bedoeling van partijen is geweest dat de galerie als de maakster van het werk zou moeten worden beschouwd. Anders zou de kunstenaar, zoals gebruikelijk is, eenvoudig met zijn eigen signatuur hebben kunnen tekenen.