De stijl van Dietwee

door: Kees Berendsen

 

Dietwee is een gerenommeerd communicatiebureau. Zij zegt dat de door haar ontworpen ‘brand identity’ van de onderneming Nuna is overgenomen door het communicatiebureau Eden-Spiekerrman. Dit bureau heeft – aldus Dietwee - de bouwstenen van de door haar voor Nuna gemaakte reclame-uitingen zodanig verwerkt in haar eigen uitingen eveneens ten behoeve van Nuna, dat volgens Dietwee sprake is van auteursrechtinbreuk. Wil er sprake zijn van auteursrechtinbreuk dan moet echter eerst vastgesteld worden dat datgene waarvan wordt beweerd dat daarop inbreuk is gemaakt, wel auteursrechtelijke bescherming toekomt. En daar ging het al mis. Een concept op zichzelf is niet auteursrechtelijk beschermd. Tenzij het concept zodanig concreet is uitgewerkt, dat het uiteindelijke resultaat daarvan dwingend door het concept wordt bepaald. Dietwee noemt een drietal trekken in haar concept die het naar haar mening in dat stadium al tot een beschermd werk maken. De rechtbank volgt dat niet en zegt dat de naar voren gebrachte elementen zowel afzonderlijk  als in onderlinge samenhang onvoldoende bepaald zijn en  niet meer behelzen dan een opsomming van begrippen die een idee voor een bepaalde stijl behelzen. Aan de hand van die beschrijvingen kan men volgens de rechtbank tot zeer verschillende concrete uitwerkingen komen. Om een idee te krijgen van die elementen: het ging om een ‘tone of voice’, de wijze waarop kleuren worden gebruikt, de keuze voor een onderkast letter en een krappe interlinie. Inderdaad allemaal nogal vage en abstracte zaken, die een beroep op auteursrecht hachelijk maken. De rechter maakt een uitzondering voor het gebruikte lettertype, maar vond dit – ik denk terecht - te marginaal om op basis van de overeenstemming op dit punt waarvan inderdaad sprake was, te komen tot het oordeel dat er in casu sprake was van een overeenstemmende totaalindruk.

Reacties

Gerard Otten - 23-02-2012

Als achteraf alles in hoofdlijnen beschouwd zo eenvoudig was als hierboven beschreven, zou er ook nooit meer een rechtzaak gevoerd hoeven worden, in Nederland en daarbuiten. De Nuna case ligt historisch wel wat ingewikkelder dan hierboven vermeld en handelt ook niet over 1 concept maar over 2 concepten. Los daarvan heeft de rechter in een eerdere fase Dietwee wel de auteursrechten toegekend. De rechtbank heeft nooit begrepen wat een concept behelst en waarin dit zich onderscheid van concrete uitwerking. Uit bovenstaande beschrijving meen ik te moeten opmerken dat er geoordeeld wordt vanuit de uitspraken en niet vanuit kennis van de zaak. Voor een second opinion staan wij altijd open, maar dan wel met alle kennis op tafel.