Wegnemen van blikjes Cola op de werkvloer dringende reden voor ontslag

De werkgever van meneer X bekruipt in de zomer van 2012 het vermoeden dat meneer X er een gewoonte van heeft gemaakt om op vrijdagmiddag blikjes Cola uit het magazijn te ontvreemden en stelt een onderzoek in. Onderdeel van het onderzoek is het strategisch plaatsen van camera’s waaruit de daden van meneer X onomstotelijk aan het licht zouden moeten komen.

De positionering van de camera’s blijkt strategisch genoeg, op de videobeelden is duidelijk te zien dat meneer X regelmatig blikjes Cola meeneemt uit het magazijn.

 

Op 3 december 2012 besluit de werkgever meneer X te confronteren met zijn gedragingen. Tijdens dit gesprek wordt meneer X gevraagd of hij recentelijk nog zaken heeft weggenomen of heeft genuttigd uit het magazijn. Meneer X heeft op deze vragen ontkennend geantwoord. Bovendien gaf meneer X te kennen dat hij het betreurde dat er zo weinig vertrouwen in hem als persoon werd gesteld en dat hij op de hoogte was van het feit dat het strikt verboden is eigendommen van zijn werkgever te nuttigen of weg te nemen. Nadat meneer X zijn verhaal heeft mogen doen, vindt de werkgever het hoog tijd meneer X te confronteren met de beelden waarop is vastgelegd dat meneer X blikjes Cola uit het magazijn wegneemt. Nog op dezelfde dag van het gesprek en de confrontatie met de beelden, wordt meneer X op non-actief gesteld. Kort daarop verzoekt de werkgever de kantonrechter de arbeidsovereenkomst van meneer X te ontbinden. De gedragingen van meneer X zouden een dringende reden opleveren om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. Bovendien zou het vertrouwen in meneer X dermate geschaad zijn, dat een verdere vruchtbare samenwerking onmogelijk zou zijn.

De uiteindelijke beschikking van de kantonrechter sluit volledig aan bij de standpunten van de werkgever. Alle feiten in ogenschouw genomen leveren deze in onderlinge samenhang inderdaad een dringende reden voor ontslag op. Door het stelselmatig wegnemen van blikjes Cola heeft meneer X zich schuldig gemaakt aan het meermalen plegen van verduistering in dienstbetrekking. Aldus kan van de werkgever redelijkerwijs niet worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren.


Dat de gevolgen van een ontbinding wegens dringende reden groot zijn is duidelijk, zo is ook de kantonrechter van mening. De aangevoerde persoonlijke omstandigheden van meneer X wegen echter niet op tegen de aard en de ernst van zijn gedragingen. De kantonrechter houdt meneer X dan ook volledig verantwoordelijk voor zijn eigen gedragingen en hij moet van het genomen risico dan ook zelf de gevolgen dragen. Dat meneer X achteraf spijt heeft omdat hij zijn baan op het spel heeft gezet, kan hem thans niet meer baten. De kantonrechter ontbindt de arbeidsovereenkomst op grond van een dringende reden zonder toekenning van enige vergoeding. De kantonrechter veroordeelt meneer X bovendien tot betaling van de proceskosten aan de zijde van zijn werkgever.

Een beslissing als deze laat zien dat gedragingen, zoals het pakken van een paar blikjes Cola van je werkgever, voldoende reden kunnen opleveren voor een ontslag op staande voet. De geringe waarde van de weggenomen zaken deden er in dit geval niet toe. Meneer X heeft door zijn gedragingen geen recht op WW, heeft geen ontslagvergoeding meegekregen en zijn echtgenote heeft slechts een klein inkomen. Dat meneer X spijt heeft betuigd van zijn daden kon hem niet meer baten, dat was inmiddels te laat.